Stefan Gierowski

Wojciech Głogowski

   Ryszard Grzyb

   Zbigniew Makowski

   Jadwiga Maziarska

   Jarosław Modzelewski

   Łukasz Stokłosa

   Monika Szwed

   Janusz Tarabuła

   Danuta Urbanowicz

   Andrzej Wróblewski

   Jurry Zieliński

   Erwina Ziomkowska
   
   ...więcej

JANUSZ TARABUŁA

„Architektura nocy”

Gwasze i kolaże z lat 50-tych


 

Galeria Zderzak, 26.07 – 26.09.2017

 

wernisaż 26 lipca 2017 o godzinie 19.00


 


 

Ostatnie lata przyniosły znaczny wzrost zainteresowania twórczością Janusza Tarabuły – mistrza medytacyjnego, uduchowionego malarstwa z kręgu II Grupy Krakowskiej. Wystawom towarzyszą kolejne duże wydawnictwa (2010, 2015, 2016), choć wciąż brak jest pełnej, naukowej monografii.


Kompozycja 1, gwasz na papierze, 24,7 x 32,8 cm, IV 1951


Wystawa w Zderzaku gromadzi 60 gwaszy i kolaży z lat 50-tych, nigdy wcześniej nie pokazywanych. Najstarsze pochodzą z roku 1951, gdy Tarabuła był na pierwszym roku studiów. Malowane wbrew socrealistycznej doktrynie, której nauczano w Akademii, ukazują niezależnego młodego artystę, który szukał inspiracji w obszarach zupełnie innych niż zalecane przez Żdanowa. „Architektura nocy”, „Oczekiwanie burzy”, Pejzaż elektronowy, „Chińczycy”, „Walka Jakuba z Aniołem” to niektóre tytuły wczesnych prac.

„W młodości każdy jest poetą” – komentuje 86-letni malarz.


KM_C308 Q76Dekoracja wieczornego nieba, gwasz na papierze, 33 x 24,5 cm, IV 1951

 

Na wystawie pokażemy nadrealistyczne eksperymenty, liryczne abstrakcje i pierwsze kompozycje malarstwa materii, z którym przez długi czas identyfikowano styl Tarabuły. Zobaczymy laboratorium twórcze młodej awangardy lat 50-tych – podskórny nurt sztuki nowoczesnej z czasów stalinowskich. Jednak tym, co może stać się prawdziwym odkryciem dla miłośników dobrego malarstwa, nie są ani tytuły prac, ani ich styl i poetyka, lecz harmonie barwne – oparte na niewielkich różnicach tonalnych, operujące gradientami, wyważone i kojące, od ciemnych beży, oliwkowych zieleni i szarości gwaszy z 1951 roku do szlachetnych popieli, czerni i rudości kolaży z 1958. Skupienie i równowaga widoczne w obrazach z czasów młodości będą stałymi cechami malarstwa Janusza Tarabuły na przestrzeni przeszło pięćdziesięciu lat.

 

Wystawie towarzyszy katalog kolekcjonerski z tekstem Wojciecha Bonowicza Metafizyka dla uważnych, pełną dokumentacją wystawy i „Użytecznymi wskazówkami”. Każdy z 40 numerowanych egzemplarzy opatrzony jest autografem Artysty. Cena 120 PLN.


KM_C308 Q76

 Kompozycja 4, 24,5 x 33 cm, gwasz na papierze,  II 1951

 

 

Janusz Tarabuła

urodził się w 1931 roku w Krakowie. Studia ukończył w 1956 na Wydziale Malarstwa krakowskiej ASP, dyplom w pracowni Czesława Rzepińskiego. Współzałożyciel Grupy Nowohuckiej (1956-61). Od 1961 członek Grupy Krakowskiej. W latach 1974-1976 wykładał na Uniwersytecie Marii Skłodowskiej-Curie w Lublinie, od 1982 prowadził pracownię malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie w 1996 otrzymał tytuł profesora.


Syn inżyniera hutnictwa, mistrz Śląska juniorów w pływaniu, zdolny matematyk i astronom-amator, był niejako predestynowany by zostać artystą nowoczesnym. Od dzieciństwa łączył zainteresowanie nauką, techniką i filozofią przyrody z silnym odczuciem metafizyczności istnienia. W drugiej połowie lat 50. znalazł własną drogę w sztuce, która pozwoliła mu wypowiedzieć prawdę czasu. „Ten nowy ląd – dla nas – to było malarstwo materii”. Zwieńczeniem klasycznego okresu materii był projekt pomnika pomordowanej ludności żydowskiej w Lublinie, zrealizowany w 1963. „Coś mnie pchnęło, żeby się z tym zmierzyć – bo cała moja twórczość z okresu malarstwa materii wyrażała grozę Holocaustu i eksterminacji”. Oprócz l`art brut i strukturalizmu, wielkie wrażenie na młodym artyście wywarła włoska  arte povera z lat 60.

 

Kompozycja 8, gwasz na papierze, 33 x 24,5 cm, IV 1951


 

 

_______

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 KATALOG

 

  PLAKAT

 

PRACE


 

WYWIAD Z ARTYSTĄ

Ewa Mecner (Artystyczne Spojrzenie) "Sztuka nie jest oczywistością"

 

 

PATRONI MEDIALNI: