Stefan Gierowski

Wojciech Głogowski

   Ryszard Grzyb

   Zbigniew Makowski

   Jadwiga Maziarska

   Jarosław Modzelewski

   Łukasz Stokłosa

   Monika Szwed

   Janusz Tarabuła

   Danuta Urbanowicz

   Andrzej Wróblewski

   Jurry Zieliński

   Erwina Ziomkowska
   
   ...więcej

Janusz Tarabuła

Uprawia malarstwo sztalugowe i monumentalne, rysunek i grafikę. Urodzony w 1931 w Krakowie. Studia ukończył w 1956 roku na Wydziale Malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (dyplom w pracowni Czesława Rzepińskiego). Współzałożyciel Grupy Nowohuckiej (1956-61), która odwołuje się do obrazu-przedmiotu, budowanego z „niemalarskich” materii, a staje przeciwko panującemu w akademii postimpresjonizmowi. Od 1961 członek Grupy Krakowskiej. Tarabuła wykonuje w latach 60-tych obrazy strukturalne o szlachetnych powierzchniach, tworzące z ówczesnej "polskiej biedy" wyrafinowaną estetykę. Ich hieratyczne układy oraz tytuły: "Chusta", "Szata", "Światło", "Wieża"... - świadczą o ukrytych treściach symbolicznych, wiązanych przez krytykę z podłożem filozoficzno-religijnym. W latach 70-tych intelektualno-kontemplacyjny charakter malarstwa Tarabuły wzbogacony zostaje o kolor, traktowany jednak bardzo oszczędnie, oraz o motywy geometrii i astronomii. Lata 80-te to dalsze poszerzenie palety i powrót figuracji, niezwykle zresztą umownej. Twórca polichromii kościelnych, m.in. w kościele w Niemysłowicach na Opolszczyźnie (1963).

Tarabuła maluje wolno, niewiele, korzystając szczodrze z substancji czasu. Jego obrazy można by nazwać traktatami o sensie istnienia, gdyby tak górnolotne określenie nie naruszało ich "absolutnej ciszy i skupienia, absolutnej celowości i konieczności" (Maciej Gutowski,1961).

W 2010 Galeria Zderzak wspólnie z Muzeum w Gliwicach wydała retrospektywny album artysty pt. „Przewodnik po malarstwie Janusza Tarabuły dla mieszkańca Gliwic”.

 

Wystawy w Zderzaku:

1991 ACCROCHAGE NR 1

1996 "Malarstwo"

2000 Malarstwo materii 1958 - 1963

2011 "Komunikat. Ostrzeżenie"


tarab

  OFERTA