Archiwum Galerii Zderzak zaprasza na wykład Jana Michalskiego, wygłoszony w formie skróconej na Zamku Królewskim na Wawelu podczas konferencji naukowej „Sztuka współczesna w rezydencjach królewskich i muzeach sztuki dawnej” 17 października br.

Zagadnienia:
1. Kłopoty z rekonstrukcją Sali Salomona w warszawskich Łazienkach.
2. Stosunki sztuki współczesnej ze sztuką dawną jako problem filozoficzny.
3. System sztuki w teorii Niklasa Luhmanna.
4. Paradoksy kulturowe wynikające z teorii Luhmanna.
5. Jak system sztuki „widzi” Mistrzów Dawnych?
6. Czas w systemie. Nieciągłość i kompulsywna muzealizacja.
7. Jak system adaptuje się do kultu przeszłości?
8. Wrażliwy Jakobin. Prace Nicolasa Grospierre w Sali Salomona.

w sobotę 26 października 2025 o godz. 13:00. 
Wykład godzinny. Wstęp wolny.

 R.S.V.P. Prosimy o potwierdzenie obecności telefonicznie (12 257 56 34) lub mailowo zderzak@zderzak.pl

Zagadnienie obecności sztuki współczesnej w publicznych zbiorach zabytków, pociąga za sobą dość niepokojące pytanie o ich miejsce w obecnym systemie sztuki. W teorii socjologicznej Niklasa Luhmanna (1927–1998) system ten cechują bowiem osobliwe, nieznane wcześniej właściwości. Termin „sztuka współczesna”, określający zwyczajowo pochodne rewolucji modernistycznej, zawiera obraz zamkniętego systemu samoodniesień z jego aktorami, instytucjami i regułami postępowania. Struktura ta, którą Luhmann nazwał „zdumiewającą”, całkowicie różni się od struktur społecznych epok wcześniejszych.Odpowiedź na pytanie pierwsze jest zatem mocno uwarunkowana odpowiedzią na pytanie drugie — jak widzi sztukę dawną dzisiejszy system sztuki, jak na nią reaguje?

Zapraszamy do dyskusji!

Foto: 
Profesor Niklas Luhmann prowadzący kolokwium na Uniwersytecie St. Gallen, 3 lutego 1989, źródło: Wikipedia, fot. Archiwum Uniwersyteckie St. Gallen; Marcello Bacciarelli, Autoportret w konfederatce, olej, płótno, 70.5 x 57.5 cm, ca. 1793, Muzeum Narodowe w Warszawie, fot. dzięki uprzejmości MNW.