Andrzej Wróblewski

Legenda polskiej sztuki, jeden z największych polskich malarzy współczesnych, tragicznie zmarły w Tatrach w wieku 29 lat. Urodzony 15 czerwca w Wilnie; syn profesora prawa (rektor wileńskiego uniwersytetu im. Stefana Batorego) i artystki-grafika (Krystyna Wróblewska z d. Hirschberg, graficzka). W latach 1944-46, pod kierunkiem matki, zaczyna uprawiać grafikę (drzeworyt). W 1945 roku podejmuje studia w Krakowie na Wydziale Malarstwa i Rzeźby Akademii Sztuk Plastycznych (w pracowniach prof. prof. Radnickiego, Pronaszki, Rudzkiej-Cybisowej i Fedkowicza) oraz na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego (historia sztuki). Założyciel i główny ideolog Grupy Samokształceniowej (1948), formułuje program realizmu bezpośredniego, „sztuki czytelnej, tematowej i obliczonej na szeroki zasięg społeczny”. W 1952 otrzymuje dyplom ukończenia ASP, gdzie od 1950 do 1954 pełni funkcję asystenta (w pracowniach prof. prof. Radnickiego, Krzyształowskiego i Rudzkiej-Cybisowej), po czym rozpoczyna aspiranturę artystyczną przy prof. Fedkowiczu. Odznaczony Medalem X-lecia Polski Ludowej (1955) i Srebrnym Krzyżem Zasługi (1956). Najważniejsze wystawy miały miejsce w krakowskim Pałacu Sztuki (1958), Muzeum Narodowym w Poznaniu (1967), Galerii Zderzak (1994), Narodowej Galerii Sztuki Zachęta (1995), Muzeum Narodowym w Krakowie (1996) oraz Van Abbemuseum w Eindhoven (2010, Holandia)

Pozostawił ponad 150 prac olejnych, ponad 1400 rysunków, akwarel i gwaszów, 84 monotypie, 65 grafik, szereg rysunków ulotnych i zawartych w szkicownikach; ponadto ok. 80 opublikowanych artykułów i recenzji prasowych oraz liczne notatki w rękopisie. Stworzył sugestywną formułę malarstwa figuratywnego, która inspirowała kolejne pokolenia twórców. Swoje zaangażowanie w działalność społeczno-polityczną przekładał na sztukę, w której konieczne miało być, aby „elementy estetyczne i ideologiczne splatałyby się nierozerwalnie”.

Galeria Zderzak wydała dwie ważne pozycje publikacje o Andrzeju Wróblewskim: „Andrzej Wróblewski nieznany” (1994) i „Chłopiec na żółtym tle. Teksty o Andrzeju Wróblewskim” (2009) Jana Michalskiego. Odkryty i zakonserwowany przez Zderzak zaginiony obraz „Rozstrzelanie II” został w 1994 roku zakupiony do zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie, co wywołało protesty i ogólnopolską dyskusję.

Wystawy w Zderzaku:

1998 "Pociągi, dworce, abstrakcje"
1994 "Malarstwo"
2000 "Andrzej Wróblewski. Prace na papierach"
2009 "Warsztaty z Wróblewskim. Prace i interpretacje"
2019 "Kolekcja"
2019 "Kłopoty z człowiekiem"
2019 "Fotografia"

Wystawy zbiorowe w Zderzaku:

1998 "Wystawa letnia"
1994 "Kolekcja Galerii"
1995 "Kolekcja Galerii"
1996 "Andrzej Wróblewski – Jarosław Modzelewski"
2000 "Galeria Zderzak: 100% malarstwa"
2001 "Wystawa zbiorowa malarstwa"
2002 "100% Malarstwa"
2003 "100% Malarstwa"Obrazy z kolekcji Zderzaka.
2005 "Śniadanie Mistrzów"Wystawa jubileuszowa.
2008 "Wakacje z duchami. Akt II: Duch Luca Tuymansa"
2012 "Bogini Nieodpowiedzialności"
2015 "30-lecie Galerii – dyskusja panelowa i wystawa jubileuszowa „Kunstkammer. O miłości do sztuki”"
2017 "Budujemy Nowy Dom!"Polska awangarda z kolekcji Zderzaka

Publikacje powiązane z twórcą:

"Chłopiec na żółtym tle. Teksty o Andrzeju Wróblewskim"
"Andrzej Wróblewski nieznany"
"Studia abstrakcji 1948"