Wszystko, czym się nie zajmuję

Tomasz Kręcicki
malarstwo

19 czerwca – 30 lipca 2015; Galeria Zderzak, ul. Floriańska 3, Kraków

Witamy na pokładzie
na początku czerwca zrobił dyplom na krakowskiej ASP, teraz ma wystawę w Zderzaku, na której pokazuje 40 obrazów. Tomasz Kręcicki.

Życie jest piękne!
zanim jego sztuka zostanie przyszpilona – definicjami, określeniami, opiniami, docinkami, uwagą publiczności – mamy okazję, by zobaczyć ją w stanie natury. Błogosławiony moment życiowy, kiedy z każdego kąta pracowni każdy przedmiot przemawia do wyobraźni przyjemnie ożywiony. Wszystko tryska życiem.

Pastowanie butów – czynność malarska
Pranie ubrań – czynność malarska
Prasowanie – czynność malarska
Gotowanie – czynność malarska
Smażenie, pieczenie, przypalanie – czynności malarskie
Mycie podłogi – czynność malarska
Golenie się – czynność malarska
Jedzenie – czynność malarska
Wydalanie – czynność malarska
Bezsenność – czynność malarska
Sen – czynność malarska
Wręczanie kwiatów – czynność malarska
Całowanie / całowanie w rękę – czynność malarska

Definicje
Kręcicki to malarz nowoczesny, modernista i intelektualista. Cechuje go rzeczowość i doza liryzmu. Tytuły obrazów pisze małymi literami. Nie używa rzutnika i komputera.

Chodzi o to, żeby sposób malowania obrazu był dostosowany do tego, co przedstawia. Albo na odwrót. O to właśnie chodzi. Nie wiem o co chodzi.

Rzeczy w ruchu
przedmioty Kręcickiego mają w sobie zasadę ruchu, proszę przyjrzeć się obrazom na plakacie. Przepływy, przeskoki, poziomy energii. Zmiany stanu. Psucie się rzeczy. Współczesna technika i lęk przed nią. Święta groza na widok pralki, lodówki, kuchenki mikrofalowej. Jest taki obraz z kebabem – w zasadzie sfajczone mięso – który jest bardzo pożywny malarsko. 

Śmieci, śmietnik
trasz symbolizuje życie embrionalne. Jest taki obraz sprzed dwóch lat – noc, latarka, wędrowiec w buciorach, pod nim dół ze śmieciami. Kolorowy, aktywny chemicznie śmietnik artysty-malarza. Same skarby.

Chodzę czasami po mieście i wchodzę do sklepów, zakładów fryzjerskich, aptek, sklepów budowlanych i pytam o ulotki lub gazetki. Zdobywanie tego materiału sprawia mi wielką przyjemność. To jest rodzaj polowania. Czasami znajduję naprawdę dobre obrazki, czasami zupełnie nieudolne grafiki, czy fotomontaże wykonane przez amatorów. Wszystko to jest jednak jest dla mnie bardzo interesujące. Już przestało chodzić o to, że każdą z tych grafik chce przemalować. Jest to po prostu moja pozakomputerowa historia wyszukiwania i wiem, że każdy z tych obrazków ma wpływ na to co maluję.

Styl
poszukiwanie własnego stylu to wyróżnik klasycznego, męskiego modernizmu. Kręcickiego to bawi. Nonszalancja i zmienność. Chyba znalazłem swój styl – pisze w pracy dyplomowej. Chyba znalazłem swój styl – informuje ponownie w innym miejscu, mając na myśli przeciwieństwo tamtego stylu. Styl jego malarstwa oscyluje, jak transwestyta dostosowujący preferencje do rynku pracy, jak pralka, która zmienia temperaturę prania z wełny na sztuczne. Od skrajnie graficznego (czarne proste prostopadłe) do skrajnie malarskiego (barwne gluty), od oschłego intelektualizmu do żywiołowego emocjonalizmu. W sumie – PRALKA.

Dzisiaj zrobiłem pranie, to żaden powód żeby o tym pisać, jednak pralka to dziwna maszyna. Zajmuje się kolorami. Ma w sobie coś z malarza. Albo na odwrót, malarz ma w sobie coś z pralki. Pranie dzieli się na białe, kolorowe, czarne jeśli ktoś ma więcej czarnych rzeczy. Proszek do białego należy kupić, gdy chce się uprać białe koszule i białe gacie. Proszek do koloru używany jest znacznie częściej, otóż większość moich skarpet, bluz, spodni dżinsowych jest właśnie kolorowych. Standardowe pranie obejmuje najczęściej 4 etapy: pranie wstępne, pranie zasadnicze, płukanie, wirowanie. W pracowni jest podobnie, malowanie wstępne – to początek kiedy nie za wiele wychodzi, rozgrzewka przed kolejnym etapem, czyli malowaniem zasadniczym. Wtedy maluje się najlepiej, plamy na płótnie pojawiają się intuicyjnie, dobre obrazy pojawiają się jeden za drugim.

MOMA czy MOCAK?
Kręcicki to intelektualista, a więc człowiek operujący pojęciami, myślący i wątpiący. To oznacza, że musi minąć pewien czas (okres inkubacji) zanim polska publiczność zaakceptuje jego malarstwo, a kuratorzy modernistycznych muzeów i domów kultury przystosują je do swoich programów edukacyjnych. My już dziś uważamy, że jest ono zabawne i dzięki w/w właściwościom będzie się rozwijać.

Grubym drukiem
powstała nam informacja sążnista, bogata w refleksje i sprzeczności. Ponieważ powstała nam taka informacja, musimy coś z nią zrobić, aby stała się strawna dla dziennikarzy. Dziennikarze nie piszą o sztuce, bo kto to przeczyta. Dlatego pod spodem wyróżniliśmy grubym drukiem słowa-klucze przydatne dla dziennikarzy-optymistów, chcących poinformować ludzi o sztuce Tomka Kręcickiego:

debiut
artysta nowoczesny
intelektualista, liryk
pralka (urządzenie mechaniczne i metafora, którą można określić malarstwo K.)
„pralka ma w sobie coś z malarza, albo na odwrót, malarz ma w sobie coś z pralki”
„pozakomputerowa historia wyszukiwania” (świat jest jednak piękny!)

Cytaty pochodzą z pracy dyplomowej Tomasza Kręcickiego pt. Wspomnienia, ASP, Kraków 2015, przygotowanej pod kierunkiem prof. Andrzeja Bednarczyka. 

Tomasz Kręcicki, urodzony w 1990 r. w Żarach, malarz. W 2015 roku obronił dyplom Wspomnienia na krakowskiej ASP w pracowni prof. Andrzeja Bednarczyka. Swoje prace prezentował na wystawach: Die Mannschaft (Dom Krakowski, Norymberga, 2012), Drugie Danie (Galeria Wiarus, Kraków, 2012), Wiosna (Galeria Wiarus, Kraków, 2012), Odpadki (wyst. indyw., Kraków, 2013), Po co jest sztuka? (MOCAK, Kraków, 2013), Nowy Obraz/Nowe spojrzenie (Galeria UAP, Poznań, 2014), Lepiej mieć horyzont wąski… (Galeria Zderzak, Kraków, 2014), Any Resemblance (Aa Collections, Wiedeń, 2014), Wy-dalone/ Excre(a)ted (Tel-Pod, Kraków, 2015). 
Stypendysta Akademie der Bildenden Künste w Norymberdze (2014/2015) oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2014). 
Wszystko, czym się nie zajmuję jest jego pierwszą solową wystawą w Zderzaku.